01 november 2006

Evelien


Evelien is het pronkjuweel op de vrouwenavond van Net 5. Ultiem vrouwenvermaak. De serie wordt niet voor niets ’mede mogelijk gemaakt’ door Esta. Net als dit damesblad vaart Evelien op herkenbaarheid. Een half uurtje het ultieme ’oh dat heb ik ook’ gevoel, voor vrouwen die – net als Evelien - alles hebben maar toch niet tevreden zijn. Slim bekeken van de makers.
Kim van Kooten en Peter Blok zijn al even slim gecast, want zo heerlijk verre van perfect. Harko is behept met een aaibaarheidsfactor tien, maar hij is eigenlijk best wel saai en iets te dik. En als hij zich in een veel te strak fietspakje hijst – hij hikt tenslotte tegen een midlifecrisis aan - is hij goed voor een flinke portie plaatsvervangende schaamte.
Evelien is de ultieme girl next door. Prachtig, maar niet onbereikbaar oogverblindend. Of zoals een van die typische doelgroepvrouwen in mijn vriendenkring het krachtig samenvatte: ,,Ik zag haar en ik dacht ‘oh gelukkig, zij heeft ook best wel een dikke kont’.”
Het gezin in het tweede seizoen laten verhuizen naar een te duur huis met doorgeschoten binnenhuisarchitecteninrichting, is ook al zo’n goed idee. Daardoor kunnen we nu genieten van Eveliens gekluns om een houding te vinden op haar veel te moderne, en dus verschrikkelijk oncomfortabele bank, van Harko’s gestress over de te dikke hypotheek en de veel te prijzig uitgevallen verbouwing en hun beider worsteling met de besmettelijke tuinkussens en een Hollandse plensbui.
Maar sinds gisteren is het Esta-gevoel echt compleet. De tot nu toe nogal verwende Evelien heeft namelijk een baan, wat betekent dat ze nu ook nog eens moet jongleren met moederschap, huishouden, het partybarbecuepakket dat toch echt voor halfzes bij de slager gehaald moet worden, én een echtgenoot die natuurlijk vergeet dat hij de groente zou regelen voor het etentje met de baas.

copyright hdc media

Joke


Joke rijdt met haar scootmobiel van een helling af, knalt tegen een muur en plast – luid lachend - midden op straat in haar broek. Joke loopt in een enorme onderbroek en dito bh door een Benidormse kledingzaak en wurmt zich en plein public in een veel te strakke jurk. Joke danst woest en uitdagend tussen de tafeltjes in een restaurant en trekt haar jurk over haar hoofd om in haar badpak verder te zwieren. Joke rijdt scheldend voetgangers van de sokken en knalt luid lachend met haar invalidenvoertuig tegen de bumper van een geparkeerde auto. Joke Reith (1924), heeft sinds begin september haar eigen blokje in ‘Man bijt hond’. ’Een tikje ondeugend en eigengereid’, zoals ‘Man bijt hond’ Joke dagelijks aankondigt, dekt de lading niet. Dat is een veel te lieve omschrijving voor een vervelend oud mens.
Toegegeven, gisteren liet Joke zich van haar gevoelige kant zien, toen ze een brief aan haar overleden zuster in de Noordzee gooide en daarna wat gemeende traantjes liet. Maar over het algemeen is de diepgelovige en paranormaal begaafde (?) Joke vooral grof, dwingend en goed voor een flinke portie plaatsvervangende schaamte. Joke zegt van zichzelf dat ze karakter heeft. Mee eens, alleen is het wel een enorm vervelend karakter. Dat mag rustig gezegd worden, want ook Joke neemt geen blad voor de mond. Ze draait er haar eigengereide hand niet voor om de complete mensheid – exclusief haarzelf natuurlijk - in de afdeling schorriemorrie onder te brengen. ,,Het mensdom is bezig zichzelf te vernietigen’’.
Dat soort uitspraken doet ze het liefst op hoge toon en met haar neus opdringerig tegen de lens van de camera. Er zijn vast kijkers die niet met kromme tenen naar de capriolen van Joke kijken. Maar een omroep als de NCRV, die de waarden Verantwoordelijkheid en Respect hoog in het vaandel heeft, mag zich best afvragen of deze oude dame niet tegen zichzelf in bescherming genomen moet worden.

copyright hdc media