Harken

Moet eerst de Britse sketchshow The Green Ward (een briljante variant op ER, over de seksuele escapades van gestoord ziekenhuispersoneel) wijken voor voetbal, is het tot overmaat van ramp ook nog eens Valentijnsdag. Een feest dat wat mij betreft bij de bloemist had mogen blijven, maar helaas is omarmd door de media.
Man Bijt Hond doet ook gezellig mee, met de ontknoping van een wekenlange zoektocht naar liefdespartners voor negen 55-plussers. De NCRV lokt de doelgroep naar Ede voor een ludiek dagje met Willeke Alberti, karaoke met liefdesduetten en een babbelbar.
Voor de gelegenheid mag MBH-stem Michael Abspoel zelfs zijn gezicht laten zien, als presentator van deze enige dag. Nou de mannelijke versie van Wendy van Dijk is opgestaan, een warme arm en een opwekkend woord voor al die schattige singles op leeftijd. En hij steekt ook nog de kaarsjes aan.
Als vlotte ongetrouwde 55-plusser, zou ik me na het zien van deze extra lange uitzending toch een beetje schamen. Wat een vertoning. We mogen hopen dat Man Bijt Hond hiermee geen hoger doel nastreeft dan het maken van ludieke televisie. Want als het bedoeld is ter emancipatie van de oudere eenling, dan zitten ze er behoorlijk naast.
Want hoe gaat dat nou, als Man Bijt Hond een datingspektakel organiseert. Dan kun je lachen om stijve harken en brutale vragen als ,,Zit je gebit nog vast?” Of dan stapt een dame in het gewoel op een kandidaat af om hem naar zijn sterrenbeeld te vragen. ,,Sorry, ik moet een ram of een tweeling hebben.”
En wat te denken van deze: ,,Wat zijn jouw hobby’s?” ,,Ik ben schilder.” We zien de ogen van de hevig in Kunst en Cultuur geïnteresseerde vragenstelster heel even oplichten. Tot haar Valentijn zijn woorden afmaakt: ,,Schilder en behanger.” Het lijkt wel een slechte mop.
Op het einde van de avond mogen de negen dames en heren rozen uitdelen aan singles waarmee ze nog wel en beschuitje willen eten. Man Bijt Hond eet straks natuurlijk wel gezellig een beschuitje mee.

copyright hdc media