Waar is God

Een avondje EO betekent tegenwoordig voornamelijk zwelgen in andermans ellende. De omroep heeft namelijk al jaren geleden ontdekt dat je de kijker het beste vasthoudt met gruwelijke ziektes, misvormingen, mislukte avonturen, verkeerde keuzes die dramatisch uitpakken, vreselijke pech of de gevolgen van menselijke dommigheid. Programma's met titels als 'Per ongeluk', 'De confrontatie', 'De verandering'. 'Geen weg terug', 'Ik mis je', 'Grenzeloos verlangen', 'Tot de dood ons scheidt', 'Vertrokken' en 'Vreemde tralies'. Titels die onheil aankondigen. Dat de Evangelische Omroep de boodschap verpakt, is niets nieuws. Bekeringsverhalen zo brengen dat je de kijker bereikt, heet het in de termen van de omroep. Stort een bak ellende over je kijkers uit in de hoop dat ze hun heil bij God gaan zoeken, is de minder charmante uitleg. Nu is er weer een ellendeshow bij. EO-boegbeeld Manuel Venderbos (tegenwoordig mét oorbel), die eerder op het hipste derde net een plekje veroverde met zijn jongeren-die-iets-ergs-hebben-praatprogramma 'Jong', mag zich verder specialiseren in het genre. Fataal is 'een confronterende serie over fatale verkeersongevallen waar jongeren bij betrokken waren', aldus de EO. Confronterend. Dat is het sleutelwoord. Gisteravond konden we zwelgen in de ellende van Wilbert, overlevende van een gruwelijk verkeersongeluk waar natuurlijk veel onheil oproepende verleidingen als drank, drugs en seks aan vooraf waren gegaan. Vroeger had je als EO-kijker tenminste één zekerheid: vroeg of laat kwam God om het hoekje piepen. Je kon er op wachten: ha daar is ie! Altijd weer een fijn gniffelmoment. Maar zelfs dat gebeurt lang niet altijd meer. Verpakken die hap, liefst in SBS 6 inpakpapier.
bron: hdcmedia

ik op tv

Verplegers met brancard en al de sloot in, opzijgeduwd door opdringerige nepreporters die hijgend van opwinding boven bloedende slachtoffers hangen. Oei oei, het zoveelste burgerjournalistiek-initiatief 'Ik op tv', maakte bij de lancering wat los. Laat al die gekken met hun cameramobieltjes thuisblijven zodat de professionals (hulpverleners en échte journalisten) ongestoord hun werk kunnen doen. Verbieden die show. 'Ik op tv' draait nu een tijdje bij zeven regionale omroepen, en het is denk ik tijd voor wat geruststellende woorden. Gezien: zoenende homo-setjes bij het jarige homo-munument in Amsterdam, vrolijke reportage, tikje onsamenhangend dat wel. Aansluitend: een live gesprekje met homo Piet uit Waalre die al dat gedoe maar onzin vindt. Het meest schokkende aan dit programmaonderdeel is de rampzalige kwaliteit van beeld en geluid. Voort met schokkerige beelden van een jochie dat een balletje hooghoudt en een oproep van een noodlijdende theatergroep. Maar dan dan toch: elektrocutie. Ach nee: jolige vrienden die hand in hand schrikdraad vastpakken in een weiland. 'Haha' doet de amateurverslaggever (er zit opvallend veel verslaggeversgelach in 'Ik op tv'). Ook na de oergezellige regioquiz 'Placematch' geen spatje bloed gezien in deel twee van 'Ik op tv'. Wel: paardentramfolklore, kaasbowlen op de Huizerdag in Huizen, hossende lederhosen in een feesttent en enorme rode guppen die overal in Nederland opduiken (de verslaggever bleef er bijna in). Weervrouw Trudy Groen sloot af met het weerbericht, live, per cameramobiel. Iets met lagedrukgebieden en minder regen over een paar dagen. Haar wazige neus piepte nog net in beeld.
bron: hdcmedia

Nieuwe jas

Man Bijt Hond heeft een nieuwe jas. Afgezien van wat nieuwe rubrieken is er weinig veranderd. Gelukkig maar, het karakteristieke MBH gevoel ligt er nog steeds lekker dik bovenop. Leuk de koninklijke poepschepper in plaats van de eeuwige hoedjesparade op Prinsjesdag. Een kleine man met enorme buik die zich een keer per jaar koning voelt – met bijbehorende sterallures – omdat hij de poep van de Gouden koetspaarden mag scheppen. En dat al 21 jaar lang.

Nee, laat het bedenken van een originele invalshoek maar aan Man Bijt Hond over. Geen ander programma weet zo goed een herkenbaar sfeertje te scheppen. Een kwestie van lekker zuigerig domme vragen stellen aan mensen met vreemde hobby’s. Je steekt er wat van op. Kennis gemaakt met fur suiters: volwassen mannen die er plezier in scheppen om gehuld in een dierenpak naar de speeltuin te gaan. Zo maar. Nee, niet meteen de pedopolitie bellen, het zag er hartstikke onschuldig uit en ze hielden hun pakken keurig aan.

Maar tot mijn grote schrik hebben de IJzeren Heinen een vaste plek gekregen. Dat betekent elke het ondertitelde gechagrijn – ‘authentiek’ heet dat in MBH-termen - van de Friese oud-ijzerhandelaren Auke (88) en Jan (89) Visser.

Een klein schietgebedje gedaan dat de bloedirritante taallessen van Willem Hietbrink niet in de nieuwe jas van het kleinnieuws programma passen. Het uitmelken van capriolen van potsierlijke figuren is helaas ook erg ‘Man bijt hond’.

bron: hdcmedia

Auw

Zou John de Mol nu in zijn vuistje lachen? De kraamtijd van RTL 8 op het plekje van zijn gezonken zender, doet vermoeden van wel. Het valt blijkbaar niet mee om een zender te vullen. Wat een ongeïnspireerde verzameling oude meuk zeg. Toegegeven, best leuk om Ally McBeal weer eens terug te zien, maar wat moeten die bloedirritante belspelletjes tussendoor? RTL 8 de zender die je raakt? Ja, een pijnlijke zenuw!