Knikkeboltelevisie

Geheel per ongeluk in een uitermate stichtelijke aflevering van ‘Max & Loretta’ beland. Een filosofe met snerpende stem kwam de zeventien overeenkomsten in de bijbel en de koran uitleggen, terwijl Loretta langzaam en duidelijk de bijbehorende teksten in beeld voorlas. Onvervalste knikkeboltelevisie.
We sukkelden nog even door met een goed geconserveerde Lenny Kuhr die haar nieuwe cd kwam pluggen. Dat deed ze knusjes vanuit een luie stoel in het oergezellige huiskamerdecor. Loretta´s hondje kwam een aai halen. Geen achtergrondmuziek, geen hinderlijke interrupties. De doelgroep van Max is gebaat bij rust en duidelijkheid.
Ik hoor nog niet bij de doelgroep, maar was een uur later nog steeds ´Visite visite´ aan het galmen, wat best confronterend was.
Het was daarom dubbel schrikken toen ik niet veel later in de Gouden Kooi belandde. Werd ik me daar even woest wakker geschud. Sinds de overname van Talpa door RTL nauwelijks nog gekeken naar ‘de enige soap met echte mensen’.
Dat wreekt zich, want ik snapte er werkelijk geen snars meer van. In kleermakerszit op het aanrecht, op de rand van het door velen en in vele combinaties beslapen bed, en aan de rand van het zwembad, werd ‘het spel’ gespeeld. Door een heleboel mensen tegelijkertijd, die allemaal door elkaar heen praatten. Ik destilleerde wonderlijke teksten uit die brij: ‘Hij is een prutser, een lellie.’ ‘Lekker boeiuh, wie ben jij dan?’ ‘Het is een en al wat eromheen hangt, dat wil ik zijn.’
Een milliseconde verlangde ik terug naar Loretta.
bron hdcmedia